Strona główna Podstawowe zasady Wpływ dysfunkcji na układ nerwowy

Wpływ dysfunkcji odcinka szyjnego kręgosłupa na układ nerwowy

Obecnie jednym z najważniejszych problemów neurologii jest dysfunkcja czaszkowo-kręgowa (dysfunkcja stawów głowy). Ta dziedzina jest badana w wąskich kręgach medycznych, głównie na poziomie profesorów, kandydatów i doktorów nauk medycznych.

Uważa się, że zmiany zwyrodnieniowe w górnym odcinku szyjnym kręgosłupa prowadzą do licznych problemów dla całego ciała i, szczególnie, odbijają się na układzie nerwowym człowieka.

Według danych naukowych wyraźne zaburzenia kręgowo-rdzeniowe i kręgowo-naczyniowe w odcinku szyjnym stwierdza się u 25-30% ogółu dzieci, podczas gdy u dorosłych sięgają one już 50-65%.

Wpływ dysfunkcji na poziomie mikro

Dysfunkcja stawów głowy prowadzi do przesunięcia środka ciężkości, biomechanicznego rozpadu szkieletu i licznych napięć mięśni. To negatywnie wpływa na mikrokrążenie i procesy odżywiania w organizmie. Badania histologiczne tkanek mózgu i innych części układu nerwowego pokazują, że u chorych z dysfunkcją czaszkowo-kręgową w porównaniu z osobami, które nie miały podobnych zaburzeń, obserwowano następujące odchylenia:

ogólne zmniejszenie liczby komórek nerwowych poniżej normy;

obecność zmian dystroficznych neuronów i komórek glejowych (komórek ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, mózgu i rdzenia kręgowego);

obecność mikrowakuolizacji cytoplazmy (uszkodzenia neuronów wskutek hipoksji, tj. niedoboru tlenu z powodu zaburzeń procesów mikrokrążenia);

pyknoza jąder neuronów (zmniejszenie i obkurczenie jądra komórkowego z powodu niedoboru wody wywołanego zaburzeniami procesów mikrokrążenia);

zachodząca w poszczególnych neuronach chromatoliza (wyczerpanie i zatrucie komórki z powodu zaburzeń procesów mikrokrążenia);

w niektórych zwojach współczulnych (skupiskach komórek nerwowych) stwierdzono obrzęk i zmiany dystroficzne komórek spowodowane tym obrzękiem (z powodu zaburzenia ciśnienia środowisk wewnętrznych i pogorszenia mikrokrążenia);

w pniach nerwowych wykryto zmiany dystroficzne komórek i włókien, obrzęk zrębu (szkieletu tkanki łącznej lub podstawy narządów wewnętrznych);

w tych strefach, w których ogólna liczba neuronów była obniżona, stwierdzono słabą proliferację komórek mikrogleju (w określonych obszarach rozrost głównych odgałęzień układu nerwowego („jak gałęzi drzewa”) był słaby i niepełnowartościowy);

obecność w niektórych miejscach patologicznych reakcji proliferacyjnych tkanki, polegających na rozwoju grubej tkanki włóknistej z objawami sklerozy (w niektórych miejscach skupiska komórek nerwowych zostały zastąpione rozrośniętą tkanką łączną);

ogólne zmiany patologiczne w stanie hemoarchitektoniki (tj. fizjologii ścian naczyń i łożyska naczyniowego), mikrokrążenia w obszarze unaczynienia kręgowo-podstawnego i szyjnego mózgu, procesów beztlenowych (hipoksji i niedoboru tlenu) w tkankach rdzenia kręgowego i mózgu;

opisane powyżej zmiany dystroficzne, oprócz mózgu i rdzenia kręgowego, tworzyły się w obwodowym i ośrodkowym układzie nerwowym;

w niektórych, szczególnie ciężkich przypadkach odnotowano zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego na poziomie segmentarnym i nadsegmentarnym, w tym jego wyższych części uczestniczących w analizie aferentacji nocyceptywnej (zaburzenie bezpośredniego połączenia „mózg – ciało” i sprzężenia zwrotnego „ciało – mózg”), niedowłady nerwów (zmniejszenie siły mięśni wskutek niedorozwoju, zaniku przy ucisku nerwu).

Wyzwalaczem wymienionych zmian zwyrodnieniowych staje się biomechaniczny rozpad układu mięśniowo-szkieletowego na tle zaburzenia środka ciężkości ciała i dysfunkcji stawów głowy.

W górnych kręgach szyjnych powstaje nadmierna siła docisku mięśni, blokująca stawy i struktury miękkie między nimi. Prowadzi to do fizycznego ucisku nerwów, deficytu mikrokrążenia i zaburzenia krążenia mózgowego.

Jeśli na poziomie mikro rozgrywa się taki nieprzyjemny obraz, to czego doświadcza człowiek przy patologiach układu nerwowego?

O konsekwencjach w odniesieniu do życia zwykłego człowieka

Zdjęcia przemieszczeń kręgów szyjnych wykonane przez organizację medyczną Body Balance Clinic

Z powodu dysfunkcji stawów głowy układ nerwowy doznaje poważnych szkód. U dorosłego lub dziecka aktywność mózgu może być nadmiernie pobudzona lub, przeciwnie, częściowo stłumiona, ponieważ z powodu przewlekłego ucisku nerwów i zaburzenia procesów mikrokrążenia układ nerwowy może funkcjonować albo w „stresowym trybie nadaktywności”, albo, przeciwnie, w trybie rozluźnienia i „oszczędzania energii”.

Nadaktywność i bierność u dzieci – to dwie strony tego samego medalu, jednej dysfunkcji. Przy lekkich urazach odcinka szyjnego u dzieci mogą występować trudności w nauce, socjalizacji i opanowywaniu umiejętności. Przy poważnych urazach dla dzieci charakterystyczne są opóźnienie rozwoju mowy, problemy z przystosowaniem się w społeczeństwie, lęk, skłonność do odosabniania się, gwałtowne zachowanie, niemożność usiedzenia w miejscu, rozdrażnienie, agresywność. U dorosłych z reguły często obserwuje się wewnętrzny niepokój, gwałtowne wahania nastroju i brak opanowania.

Przy dysfunkcji odcinka szyjnego mogą występować objawy o charakterze neurogennym: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, uczucie mdłości, ciężkości w karku, ucisku lub guli w gardle, bóle głowy, arytmia serca, drętwienia, zaburzenia czucia, przewlekłe zmęczenie, zaburzenia snu, zakłócenia w pracy narządów zmysłów. Czy mogli Państwo pomyśleć, że Państwa szyja, a dokładniej Państwa stawy głowy, mogą być źródłem tych zaburzeń?

Zablokowanie stawów głowy z rotacją kręgu szczytowego i kręgu obrotowego prowadzi do tego, że struktury naczyniowe, nerwowe i limfatyczne mogą być stale ściśnięte lub rozciągnięte, jak pokazano na rysunku poniżej.

A) TĘTNICA SZYJNA

B) NERW BŁĘDNY

C) ŻYŁA SZYJNA

Długotrwałe przebywanie w niewygodnej pozycji, intensywne ruchy głową przy występowaniu tej nierównowagi mogą dodatkowo pogarszać sytuację, jeszcze bardziej ściskając lub wydłużając struktury naczyniowe, nerwowe i limfatyczne, i prowadzić do stałego występowania objawów.

Zablokowane stawy i kręgi szyjne znajdujące się w nieprawidłowym położeniu wywierają stały nacisk na odgałęzienia układu nerwowego organizmu.
W większości przypadków objawy pojawiają się przy połączeniu dysfunkcji stawów głowy z określonymi czynnikami, które wspólnie prowadzą do czasowego zwiększenia siły docisku mięśni między czaszką a kręgami szyjnymi.

Dopóki w odcinku szyjnym istnieje nierównowaga, dolegliwości są nieuniknione.

Nie można winić okoliczności zewnętrznych za to, że sprawiają, iż czują się Państwo chorzy – przede wszystkim należy sprawdzić, czy Państwa stawy głowy funkcjonują prawidłowo.

Wpływ na rdzeń kręgowy

Rotacyjne przemieszczenie kręgu szczytowego może zaburzyć przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego i zmienić ciśnienie w kanale kręgowym. Płyn ten, znany jako likwor, pełni funkcje chłodzące, odżywcze, ochronne i amortyzujące dla rdzenia kręgowego.

Przemieszczenie kręgów szyjnych może zwęzić prześwit między kanałem kręgowym a otworem wielkim u podstawy czaszki, zmniejszając przestrzeń dostępną dla rdzenia kręgowego.
Pogarsza to przepływ impulsów elektrochemicznych, a w niektórych szczególnie ciężkich przypadkach (przy urazie okołoporodowym) może doprowadzić nawet do mózgowego porażenia dziecięcego (MPD).

Przy zaburzeniach likworodynamicznych (likwor to płynne środowisko omywające mózg i rdzeń kręgowy) utrudnione jest odprowadzanie nadmiaru ciepła z mózgu i wzrasta ciśnienie wewnątrzczaszkowe, co grozi masowymi zaburzeniami aktywności umysłowej: nadmiernym zmęczeniem, wypaleniem psychicznym, nadpobudliwością, deficytem uwagi, brakiem entuzjazmu itd., a także zaburzeniami orientacji w przestrzeni (z powodu nadmiernego napięcia „dura mater” – opony rdzenia kręgowego): zawrotami głowy, zespołem Ménière’a, chwiejnym chodem, derealizacją itd.;

2 rodzaje dysfunkcji stawów głowy

Według danych naukowych dysfunkcja stawów głowy w około 80% przypadków prowadzi do wystąpienia objawów. Jednak wśród ogólnej liczby chorych przemieszczenia górnych kręgów szyjnych, podwichnięcie w stawie szczytowo-obrotowym i rotacyjne podwichnięcie kręgu szczytowego występują tylko w 45-50%.

Oznacza to, że dysfunkcja stawów głowy bywa dwóch rodzajów:

W pierwszym przypadku stwierdza się jedynie spastyczne wzmożenie siły docisku mięśni głębokich, blokujące stawy głowy. Towarzyszy mu zwłóknienie mięśni i zagęszczenie tkanki łącznej wokół kręgu szczytowego C1 i kręgu obrotowego C2, ale bez przemieszczenia kręgów jako takich. W tym przypadku uciskane są nerwy leżące w otaczających strukturach:

1) Nerw potyliczny większy

2) Nerw podpotyliczny (C1)

3) Nerw potyliczny większy (gałąź C2)

4) Nerw potyliczny trzeci

5) Splot szyjny

Przy obecności dodatkowych patologii stawów żuchwy mogą być również zajęte i aktywowane: nerw twarzowy, nerw trójdzielny, nerw żuchwowy, nerwy zębowe, nerw uszno-skroniowy.

W drugim przypadku obserwuje się to samo co w pierwszym, ale z dodatkowym przemieszczeniem i rotacją kręgów. W tym przypadku oprócz wymienionych powyżej mogą być zajęte także nerwy czaszkowe:

IX – Nerw językowo-gardłowy

X – Nerw błędny

XI – Nerw dodatkowy

XII – Nerw podjęzykowy

Łącznie istnieje 12 par nerwów czaszkowych, które wychodzą z mózgu i przebiegają zarówno po prawej, jak i po lewej stronie ciała; część z nich przebiega wokół kręgów szyjnych i przez otwory w nich.

Jak już wspomniano, przemieszczenie kręgów szyjnych może prowadzić do ucisku tych nerwów i utrudnienia przepływu likworu (płynu mózgowo-rdzeniowego) z pojawieniem się „turbulencji” w miejscu połączenia czaszki z kręgiem szczytowym C1 i kręgiem obrotowym C2. Prowadzi to do zaburzenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Jak pokazuje doświadczenie, podrażnienie centralnego pnia układu nerwowego z powodu przemieszczenia kręgów może wpływać na stan wszystkich 12 par nerwów czaszkowych. Jak pokazuje doświadczenie, w większości przypadków dochodzi do ubocznej aktywacji nerwu trójdzielnego (V).

Więcej o ucisku nerwów wegetatywnego układu nerwowego

Wegetatywny układ nerwowy składa się z 12 par nerwów czaszkowych, które przebiegają wokół kręgów szyjnych i przez otwory w nich. Przy przemieszczeniu kręgów szyjnych intensywne podrażnienie dociera tylko do 3 z nich:

Nerw błędny (nervus vagus), czyli dziesiąty nerw czaszkowy, jest najdłuższym i najważniejszym nerwem przywspółczulnego układu nerwowego (należy do układu neurowegetatywnego), który uczestniczy w regulacji pracy prawie wszystkich narządów wewnętrznych. Nerw błędny unerwia krtań, gardło, górną część przełyku, część zewnętrznego aparatu słuchowego, serce, płuca, żołądek, jelita, a nawet niektóre mięśnie.

Nerw językowo-gardłowy (nervus glossopharyngeus), znany jako dziewiąty nerw czaszkowy, to nerw, który przewodzi sygnały z tylnej części języka do mózgu i unerwia mięśnie gardła. Jest ważny dla połykania i aktywizacji ślinianki przyusznej.

Nerw dodatkowy (nervus accessorius), znany również jako jedenasty nerw czaszkowy, jest nerwem ruchowym, który reguluje aktywność mięśni. Wśród różnych mięśni kontrolowanych przez nerw dodatkowy są mięsień czworoboczny (musculus trapezius) i mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy (musculus sternocleidomastoideus).

Trzy opisane powyżej nerwy czaszkowe schodzą z czaszki przez otwór szyjny, znajdujący się tuż przed pierwszym kręgiem szyjnym – kręgiem szczytowym. Właśnie w tym zagłębieniu dzieje się to, na co zwykle nie zwraca się uwagi: nawet lekkie rotacyjne podwichnięcie kręgu szczytowego może wywołać ucisk na wszystkie te nerwy, powodując „niewytłumaczalne” i „nieuleczalne” objawy, prowokując bóle i różne zaburzenia w unerwianych przez nie obszarach.

Za pomocą metody leczenia dysfunkcji czaszkowo-kręgowej w Body Balance Clinic można usunąć wymuszoną blokadę nerwów układu wegetatywnego i pozbyć się związanych z tym objawów.

Wpływ na obwodowy układ nerwowy

Wywołana przemieszczeniem nierównowaga mięśniowo-szkieletowa prowadzi do stwardnienia różnych mięśni, a w konsekwencji do ucisku nerwów wychodzących z dolnych kręgów szyjnych C4, C5, C6 i C7. Ponieważ nerwy te unerwiają ręce, ich ucisk może powodować osłabienie i drętwienie rąk i palców (parestezje rąk).

Z powodu przesunięcia środka ciężkości ciała i długotrwałych przeciążeń mięśni na tym tle w różnych częściach ciała mogą zostać uciśnięte włókna obwodowego układu nerwowego. W medycynie zjawiska te znane są jako zespoły ucisku nerwów obwodowych, na przykład nerwoból międzyżebrowy i skurcze – to ich przejawy.
Jednym z najczęstszych jest zespół ucisku nerwu kulszowego. W tym przypadku skrócony mięsień gruszkowaty (musculus piriformis) uciska nerw kulszowy. W rezultacie pojawia się ból w okolicy pośladków i tylnej części nóg, nazywany również rwą kulszową.

Czy lekarz kiedykolwiek powiedział Państwu, że przesunięcie środka ciężkości Państwa ciała, spowodowane dysfunkcją stawów głowy, może wywołać nerwoból w pośladkach lub brak czucia w palcach?